De wonderlijke, wijze wereld van Tove Jansson

Van een trollenfamilie hoeven we niets over het leven te leren. Of toch? Wie de boeken van Tove Jansson over de moeminfamilie leest, kan zich warmen aan hun kalme levensvreugde, hun liefdevolle omgang met elkaar en hun vrienden. Tove Jansson (1914 – 2001) was schrijfster en beeldend kunstenaar. Ze werd geboren in een Zweedstalige Finse… Read More »

‘Donker woud’ van Nicole Krauss

Verdwaald te midden van bomen waartussen we ooit vol verwondering leefden – In sommige romans vormt de taal het verhaal. Dat is ook het geval voor ‘Donker woud’ van Nicole Krauss. Krauss’ taal heeft een heel apart parfum dat aan een andere wereld herinnert. In dit geval een plek met heel verschillende mogelijkheden dan deze… Read More »

‘Alles goed’ in een stellige, eenduidige wereld

Naar verluidt zou de Franse componist Eric Satie (1866 – 1925) de beleefdheidsvraag ‘comment allez-vous?’ steevast hebben beantwoord met ‘comme vous voulez’. Daarmee gaf Satie aan dat de beleefdheidsvraag, wat hem betrof, niet eens op een oprecht antwoord uit is. Vandaag de dag klinkt de variant als ‘alles goed?’ Omdat de vraag als een vaststelling… Read More »

‘De Wertheims, twee oorlogen, één familiegeschiedenis’ van Silvia Tennenbaum – Tranches de vies, tranches d’histoire

Niets blijft wat het is. Soms vormen extreme omstandigheden de katalysator van een proces van verval. ‘De Wertheims’ is slechts een van de vele verhalen over de teloorgang van een vooraanstaande Joodse familie tijdens het naziregime. Historische ontwikkelingen verstrengelen zich met een persoonlijke geschiedenis. Precies die verknoping weet Tennenbaum nauwgezet te schetsen.

Een tuin en een bibliotheek

Naar verluidt zou Cicero (Romeins denker en redenaar, advocaat en politicus 106 vr. Chr. – 43 vr. Chr.) ooit hebben gezegd ‘Wie een bibliotheek en een tuin bezit, heeft alles wat nodig is in het leven’.

Van pimpelmeesjes, valse romantiek en hun ongewisse toekomst

Zowat anderhalve week geleden vlogen ‘onze’ pimpelmeesjes uit. We hadden het ouderlijk nest vijftig dagen lang met onze blikken gestreeld en de zorgzaamheid van de oudertjes iedere dag wat meer bewonderd. Op een dag, midden in de week maar wel zoals ongeveer uitgerekend, bleef de beweging rond het ouderlijk nest uit.